Hakan Selimi Anlatmak

sevgili oglumuz hakanimiz dunyaya gelmeden once bir hayli kararsizdik cocuk sahibi olmaya .hem maddi anlamda hemde manevi olarak belkide hazir degildik annelik babalik ruhuna girmeye.artik evliligimizin 3 yilini tamamlarken yavas yavas bizlerinde icinde kivilcimlar kipirtilar olusmaya baslamisti. evliligimiz boyunca esimle cok guzel gunlerimiz oldu her ani dolu dolu yasiyorduk ama sanki bu mutluluk tablomuzun bir parcasi eksikti. hele hele artik annelerimiz babalarimiz da torun torba sahibi olmak istediklerini dillendirmeye baslayinca artik bu eksik parcanin tamamlanmasi gerektigini dusunmeye baslamistik.

Tarih 1 mart 2010 sabah saat 10:00 gosterirken yavrumuzun mujdeli haberini almistik .doktorumuzun yaptigi ufak bir test cubugunda yavrumun varligini ogrenmis bulunmaktaydim.butungun agzim kulaklarimda yuzumdeki tebessumle doktorumun ofisinden evime dogru yuruyordum . gokyuzu oyle berrak oyle mavi oyle aydinlik icim icime sigmiyordu.yolda gormus oldugum insanlara evet o geliyor o geliyor diye haykirmak geliyordu icimden.hem cok mutlu hemde icimde tarifi imkansiz bir endise olusmustu .endiselenmemin sebebini simdi anliyorum dunyaya geldiginde onu en iyi sekilde yetistirebilme bakabilme arzusunun vermis oldugu korkulardandi bu endiselerim.

Gebelik donemi cok rahat gecti  , sevgili bebegim cok uslu bir bebekti annecigini hic ama hic uzmedi.ne sabah kusmalarimiz oldu nede mide bulantilarimiz. bununla ilgili sadece birkez olumsuz bir durum yasandi .
Doktorumuzda randevumuz vardi esimin isi olmasi nedeniyle ben otobusle gitmek durumunda kalmistim. sabah evden ac karnina cikmistim nasil olduysa otobusde midem fena bulandi ve 10 -15 kisinin icinde kendimi kontrol edemeyerek kusmustum .allahtan otobusdeki insanlar anlayisli davrandilar ama ben yerin dibine batmistim cok utanmistim bir sonraki otobus duraginda inmistim. buda oglumdan bana kalan bir ani oldu:)simdi gulumseyerek anlatiyorum.

Gunlerin cabuk gecmesini yavrumuzun dunyaya gelmesini sabirsizlikla bekliyorduk sohbetlerimizin konusu artik oydu. alisverislerimizin cogunu onun icin yapiyorduk ,kendimizi unutmus sadece onun icin yasiyor olmustuk. bitmek tukenmek bilmeyen heyecanimiz doruga ulastiginda dogum vaktide yaklasmisti.Annecigi hep dua ediyordu insallah evlilik yildonumumuzde dogarsin bize hediye olarak gelirsin derdi.bunu cok istiyordu cok arzuluyordu sevgili yavrusu annesini duymus olacakki  annesinin istegine kulak verdi. 28 ekimi 29 baglayan gecede minik oglumuz hakanimiz dunyamiza kucaklarimiza gozlerini acmisti.

kucucuktu minicik kedi yavrusu gibi:) annesinin ilk sozleride ne kadar kucuk olmustu.oyle guzel kokuyordu ki dunyanin en kaliteli parfumunu uretseler boyle guzel kokmazdi cunku o cennetten gelen bir melekti ve cennet kokuyordu. yumus yumus elleri minicik parmaklari sut beyazliginda pamuk gibi ipeksi bir teni vardi.dikkatimizi ceken ayri birseyde saclariydi cok fazla saci vardi herhalde prensimiz anneciginin karnindayken aldigi besinlerin cogunu saclarina gondermisti onu gorenlerin ilk dikkatini ceken cok sacli olmasiydi.ilginc olan diger bir mevzuda saclarinin bir kisminin sari bir kisminin siyah olmasiydi sanki highlight yaptirmis beyefendi:)

Yavrumuz allahin izniyle sapasaglam dogmus evimize 3 kisi olarak donmeye hazirdik. Boylece Hakanli gunlerimizde seruvenlerimizde baslamis oldu . Hakanla ilgili kucuk ama bizim icin cok buyuk olan onemli detaylari daha fazla yaziyi uzatmamak adina kisa kisa not dusecegim.

• Hakan ilk 2 aylikken gulumsedi
• 3,5 aylikken sesli gulmeye basladi bu arada ellerinide kesfetmeye basladi.elleriyle oyuncaklari 2-3 saniyeligine tutabilir hale geldi . bacaklarini surekli hareket ettiriyor bisiklet surer gibi
• 4 aylikken hem ellerini hem ayaklarini agzina goturup goturup yemeye calisti:)
• 4 aylikken ilk kez onden arkaya dondu(su an surekli doner halde ) kafasini tutabiliyor
• 5 aylikken oyuncaklari tutabiliyor oyun kavramini anlamaya calisiyor ,renklere ve cisimlere dikkatle bakiyor ,anneyi babayi taniyor , sesin geldigi yone dogru kafasini ceviriyor,hosuna giden seslere guluyor:) ayaklarinin uzerine agirlik verebiliyor kafayi sabit tutabiliyor.

gelecek gunlerde hakanimiz ek gidaya basliyacak insallah, bu maceramizida merakla bekliyoruz...